Elvira Rodríguez Puerto from Cuba Pier Luigi Righetti from Italy Clara Dörnberger from Colombia NIck Morris from Jamaica
Performance con la nieve, 45‘, "Buscando el Calor Humano-Auf der Suche nach menschlicher Wärme". Elvira Rodríguez Puerto
Vivo en Alemania, en un exilio que solo conozco yo y que alivio con los más cercanos:
Leo en el parque más feo de Munich: en el Ostbahnhof. Leo frente a la policía, a la parada de los trenes, justo en la esquina de los Bancos y de la farmacia. Algunos desayunan cervezas, otros reparten y reparten papelillos blancos que me esconden mientras leo y les miro y sigo leyendo. Yo con ganas de saber qué tienen esos papelillos blancos que tanto les registran y que lucen apatecibles. Algunos de ellos vienen a mi lado y aplauden mi lectura aunque no entienden mi voz. Mi voz intenta rapearle los dolores que viven en mi estómago, que rajan mi garganta, que nos estropean toda la vida! La voz se alza, se alza.
-Más alto!- Me grita no sé quién.
Es: el cuento de lo que nunca vamos a volver a tener! Los que nos tuvimos!
Empieza a nevar. Yo tirito. El policía me mira, se acerca, escucha, aplaude, no me abriga, me regala dos euros. Pasan los trenes, llegan públicos a mi lectura. Suben, bajan, vienen y van como si ellos fuesen un maratón y nosotros “la espera“. Me regalan más euros. Ya no hay palomas en estos días y los cuervos empiezan a volar. Me ayudan con el sonido de fondo: cuervos y nieves, cuervos y nieves, cuervos y nieves!
Mientras los labios y las manos terminan de rajarse, canto mi exilio: regreso a casa donde cuecen buen amor.
Hoy, cualquier día de nevadera!
pa mi Javi y pa las niñas!
enero, 2008, Munich
Ich lebe in Deutschland, in einem Exil, das nur ich kenne und das ich mit meinen nächsten/liebsten lindere:
Ich lese im hässlichsten Park Münchens vor: am Ostbahnhof. Ich lese gegenüber der Polizei, genau an der Ecke mit den Banken und der Apotheke. Manche frühstücken Biere, andere geben weiße Papierchen aus, die sie von mir verstecken während ich vorlese und sie anschaue und lese weiter vor. Ich wollte wissen, was diese weißen Papierchen haben, die ihnen ständig kontrolliert werden und worauf man Lust bekommt. Manche von ihnen kommen zu meiner Seite und spenden meiner Lesung Beifall, obwohl sie meine Stimme nicht verstehen. Meine Stimme versucht, ihnen die Schmerzen zu "rappen", die in meinem Bauch leben, die meinen Rachen reißen, die uns das ganze Leben kaputt machen! Die Stimme erhebt sich, erhebt sich. –Lauter!– Ruft irgendwer.
Es ist: das Märchen über das, was wir nie wieder haben werden! Die, die uns gehabt haben!
Es fängt an zu schneien. Ich zittere. Der Polizist schaut mich an, kommt näher, hört zu, klatscht Beifall, deckt mich nicht zu, schenkt mir zwei Euro. Die Züge fahren vorbei, Publika kommen an meiner Lesung an. Gehen rauf, runter, kommen und gehen als wären sie ein Marathonlauf und wir "das Warten". Sie schenken mir noch Euros. Es gibt keine Tauben mehr an diesen Tagen und die Krähen fangen an zu fliegen. Sie helfen mir mit dem Hintergrundton: Krähe und Schnee, Krähe und Schnee, Krähe und Schnee!
Während die Lippen und die Hände ganz gerissen werden, singe ich mein Exil: ich kehre zurück nach Hause, wo man gute Liebe kocht.
Heute, irgendein verschneiter Tag!
an meinen Javi und an die Mädchen!
Januar, 2008, München
¿Qué son las cosas cotidianas?
Poema-Performance
por Elvira Rodríguez Puerto.
EN PATUÁ: Lectura y Traducción:
Nick Morris
Bai di karat dem.
Chap di junju aaf,
Piil dem. wash dem,
Wash dem agen.
Wid at waata,
Yu affi tink a at waata,
Yu kan tink a dat?
Dem a reddi areddi,
Yu affi chap dem piis piis,
binsi piis,
Dem kyaa vex wid yu,
Di uman karat,
Yu saalt dem gud,
fi wenn yu a bring dem
Yu pu dem a tiebl.
Jam piis a piepa aanda di tiebl futt,
so im naa shiek,
Di glaasbuol,
we yu put dem, kyaa brukk!
Yu affi fain su’n, weh fit dem,
weh tu put dem up, yu rap dem ina su’n,
so nut’n naa drap
so yu tek di bigges,
di wan dem inna di bigges piepa pakk,
exakli dem, di uman karat dem an…
get up, waak raun, seh haudi an denn
yu a iit in di cham,
Cham ch-ch-ffffffff
¿Qué son las cosas cotidianas?
Poema-Performance
por Elvira Rodríguez Puerto.
EN ESPAÑOL: Lectura y Performance por
Michael Maurer (Alemania), Paolo Ghiotto (Italia), Sebastián Leal (Cuba), Damián Valdés (Cuba), Yosney Banderas (Cuba) y otros. Festival de Poesía Proyecto Sur. La Habana. Inauguración.
Comprar las zanahorias.
Quitarles las hojas.
Pelarlas.
Lavarlas.
Volver a lavarlas.
Con agua más caliente.
Te imaginas el agua más caliente,
¿te la imaginas?.
Ya están listas.
Las picas a pedacitos,
bien finas,
requetecortadas,
para que no estén bravas contigo.
Las zanahorias femeninas.
Les echas toda la sal apropiada para servirla en la mesa.
Las colocas en la mesa.
Pones un taco de papel debajo de la mesa para que no cojee.
No se rompa el envase de cristal donde se han depositado ellas.
Las zanahorias.
Buscas una envoltura agradable,
las tapas,
no vaya a ser que le caigan algunas.
Entonces utilizas las más grandes,
las que tienen la envoltura de papel más grande,
ellas,
las femeninas
y te levantas,
caminas,
saludas a alguien y luego,
te las comes en el S-bahn
S-bahn: chuchu-á
Was sind die alltäglichen Dinger?
von Elvira Rodríguez Puerto
Übersetzung:
Michael Maurer
Die Karotten kaufen.
Das Kraut abschneiden.
Sie schaelen. Waschen.
Nochmal waschen.
Mit sehr heissem Wasser.
Stell Dir vor, heisses Wasser,
kannst du Dir das vorstellen?
Schon sind sie soweit.
Du schneidest sie in Stuecke,
feingeschnitten,
sie sollen sich nicht
ueber dich aergern müssen.
Die weiblichen Karotten.
Du salzt sie gut um sie zu servieren.
Du gibst sie auf den Tisch.
Klemmst ein Stueck Papier unter
ein Tischbein,
damit jener nicht wackelt.
Die Glasschale,
in die du sie gegeben hast,
soll doch nicht zerbrechen!
Du suchst etwas passendes,
sie einzupacken,
wickelst noch etwas darum,
damit ja nichts rausfaellt....
Dann nimmst du die groessten,
die in der groessten Verpackung aus Papier sind,
genau die, die weiblichen Karotten und...
stehst auf, gehst umher, gruesst jemanden,
und dann
isst du in der S-Bahn
S-Bahn ch-ch-ffffffff
1. Performance "Lectura Datterich": Leemos mis poemas para un cumpleaños con 200 invitados. Cada uno de mis poemas se lee en diferentes idiomas por personas del público que quieren participar. Antes de la lectura, reparto mis poemas al inglés. Cada uno escoge el poema que más le guste y lo traduce y lee en su lengua materna. En patuá, en italiano, en alemán, en inglés, en español, en francés, en finés, en polaco, en portugués y en catalán. Cada poema es leído en un solo idioma. No hay traducción simultánea. Se trata de "sentir" sin que el idioma sea “una barrera“ El Datterich, ese personaje de Darmstadt, también lo hacía. We read my poems in a birthday party with 200 guests. Each of my poems is read in different languages by people from the public that want to participate. Before the reading I hand out my poems in English. Each of these people chooses the one he likes more and translate it and read it in his mother tongue. In Patwa, Italian, English, German, Spanish, French, Finnish, Polish, Portugese and Catalan. Each poem is read in a single language. Ther is no simultaneous interpreting. It is all about "feeling" what you hear, without the language being a "barrier". The "Datterich", a figure from Darmstadt, used to do it as well.
© Fotos Lectura: Javier Buergo, Darmstadt, Julio 2005
------------------------
2. Performance con la nieve. 45‘ de duración. Performance de resistencia: "Buscando el calor humano-Auf der Suche nach menschlicher Wärme". Heinrich Böll Haus, Langenbroich, Febrero, 2004.
© Fotos: Anna Sidorenko, Ukrania. Video cámara:
Ricardo Bacallao
------------------------
"El món és una herència mal pronunciada"
per Elvira Rodríguez Puerto
En Catalán
Traducció: Ignasi Rodríguez-M. Pedrol
La guerra sempre fou la guerra
El món fou creat per la força
de la guerra
L'home creixé sempre home
La dona, el fill, foren concebuts
aliens a la família
L'home era amic del gos
i no de l'home
El gos mossegà l'home
L'home colpejà la dona
La dona desheretà el fill
El fill creixé
I la guerra fou sempre la guerra
Foto Home Elviras: Javier Buergo Web Design: Elvira Rodríguez Puerto info@elvirarodriguezpuerto.de 0176 64184430
Esta página estará siempre en construcción. Yo sé que uds me entienden y agradezco a las miles de personas que entran todos los días a esta web!
This webpage will be always under construction. I know you understand me, and thank the thousends of visitors for their visit!